อนาคตสีแดง

ผ่านไปกับคืนวันอันเจ็บปวด ทรราชยังคงเงยหน้าไม่อายฟ้าดิน เหลียวหันมามองข้างหลังนั้น ผู้คนพากันเบือนหน้าหนีด้วยความรังเกียจ หากแต่ยังอยู่กันด้วยส่วนแบ่งมหาศาล หากหมดสิ้นขุมทรัพย์แผ่นดิน พวกเขาเหล่านั้นคงหลีกลี้ ตัวคนเดียวเปลี่ยนแปลงประเทศไม่ได้ ประชาชนเป็นใหญ่ วันใดหมดอำนาจ ดาบนั้นคืนสนอง